-Ktoś puka do drzwi ! -Krzyczałam.
- Angie, spokojnie :) Nie krzycz tak, ja słyszę .. Już otworzę. - Uspokajał mnie German .
W drzwiach stała Priscilla.
- Przepraszam . -Wydusił German do Priscilli. -Może pójdziemy gdzieś na spacer ? -Kontynuował.
-Tak, chętnie .
Postanowiłam, że będę ich śledzić.
***
Kiedy doszli do parku schowałam się za drzewo. Słyszałam całą rozmowę. Słowo-w słowo.
- Przepraszam cię German. Nie powinnam tak zareagować . Po prostu zagotowało się we mnie, jak zobaczyłam tą całą Angie. Ja nie chce , zeby ona mi cię odbiła.
- Angie?! Nigdy! Ta wieśniara ? Ja kocham ciebie. Tylko ciebie.
Posmutniałam. Nie wiedziałam co mam zrobić.
- A ty kto ?! Odwal sie od Priscilli! To moja żona! - Słyszałam krzyki .
Ta.. To chłopak Priscilli. Po tych słowach German wrócił do domu, a ja musiałam biec , zeby być szybciej.
***
Od południa nie widziałam się z Germanem.
- Angie, chodź na kolację. - Krzyczał German.
Zeszłam na dół z walizką .
- Angie, gdzie idziesz ? -Spytała Viola.
- Zapytaj swojego taty . - Powiedziałam.
Violetta krzyczała na ojca.
-Ale ja nie wiem o co chodzi! - Krzyknął German .
- Tak ? A słowa " Ta wieśniara ? Ja kocham ciebie ! Tylko ciebie "
Germana zamurowało.
- No właśnie - powiedziałam. Do widzenia gentelmenie !
- Angie, nie odchodź. Proszę cię, kocham cię! - Mówiła moja siostrzenica.
-Tak będzie lepiej. Będę cię odwiedzać, a poza tym, widzimy się w studio. - Mówiłam.
- Dobrze... Kocham Cię.
Po tej rozmowie przytuliłam mocno Violę i ruszyłam w stronę drzwi.
Germana zamurowało.
- No właśnie - powiedziałam. Do widzenia gentelmenie !
- Angie, nie odchodź. Proszę cię, kocham cię! - Mówiła moja siostrzenica.
-Tak będzie lepiej. Będę cię odwiedzać, a poza tym, widzimy się w studio. - Mówiłam.
- Dobrze... Kocham Cię.
Po tej rozmowie przytuliłam mocno Violę i ruszyłam w stronę drzwi.
Gdy wyszłam z domu Germana, wstąpiłam do Pizzerii, żeby wziąć obiad na wynos.
Po 10 min. byłam w parku. Pomyślałam, że usiądę na ławce, bo troszkę się zmęczyłam...


