Rozdział 15 - Nowy dom, wieśniara?

Przez 2 dni, było spokojnie. Niestety ! Priscilla popsuła ten spokój.

-Ktoś puka do drzwi ! -Krzyczałam. 

- Angie, spokojnie :) Nie krzycz tak, ja słyszę .. Już otworzę. - Uspokajał mnie German .

W drzwiach stała Priscilla. 

- Przepraszam . -Wydusił German do Priscilli. -Może pójdziemy gdzieś na spacer ? -Kontynuował.

-Tak, chętnie .

 Postanowiłam, że będę ich śledzić. 

***

Kiedy doszli do parku schowałam się za drzewo. Słyszałam całą rozmowę. Słowo-w słowo.

- Przepraszam cię German. Nie powinnam tak zareagować . Po prostu zagotowało się we mnie, jak zobaczyłam tą całą Angie. Ja nie chce , zeby ona mi cię odbiła.

- Angie?! Nigdy! Ta wieśniara ? Ja kocham ciebie. Tylko ciebie. 

Posmutniałam. Nie wiedziałam co mam zrobić.

- A ty kto ?! Odwal sie od Priscilli! To moja żona! - Słyszałam krzyki .

Ta.. To chłopak Priscilli. Po tych słowach German wrócił do domu, a ja musiałam biec , zeby być szybciej. 

*** 

Od południa nie widziałam się z Germanem.

- Angie, chodź na kolację. - Krzyczał German. 

Zeszłam na dół z walizką .

- Angie, gdzie idziesz ? -Spytała Viola.

- Zapytaj swojego taty . - Powiedziałam.

Violetta krzyczała na ojca.

-Ale ja nie wiem o co chodzi! - Krzyknął German .

- Tak ? A słowa " Ta wieśniara ? Ja kocham ciebie ! Tylko ciebie "
Germana zamurowało.
- No właśnie - powiedziałam. Do widzenia gentelmenie !
- Angie, nie odchodź. Proszę cię, kocham cię! - Mówiła moja siostrzenica.
-Tak będzie lepiej. Będę cię odwiedzać, a poza tym, widzimy się w studio. - Mówiłam.
- Dobrze... Kocham Cię.
Po tej rozmowie przytuliłam mocno Violę i ruszyłam w stronę drzwi. 

 

Gdy wyszłam z domu Germana, wstąpiłam do Pizzerii, żeby wziąć obiad na wynos.

 Po 10 min. byłam w parku. Pomyślałam, że usiądę na ławce, bo troszkę się zmęczyłam...